Διάρκεια: 40',
Ένας βιωματικός μονόλογος για τη μνήμη, την απουσία και το φως παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή του Θεάτρου Αλκμήνη. Με αφετηρία το θερινό ηλιοστάσιο –τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου– ένα παιδί επιστρέφει στη σχέση με τον πατέρα που δεν βρίσκεται πια εδώ.
Ανάμεσα σε λέξεις που δεν ειπώθηκαν και σε στιγμές που έμειναν, το φως γίνεται μνήμη, ενέργεια και παρουσία. Μέσα από μια προσωπική τελετουργία πτώσης και ανάτασης, το σκοτάδι της απώλειας μεταμορφώνεται σε ύμνο στη ζωή.
Κείμενο – Ερμηνεία: Θανάσης Δρακόπουλος
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σώσε Εσκιτζιάν
Κινησιολογία: Ήβη Χατζηβασιλείου
